மதுரை உலகத் தமிழ்ச்சங்கத்தில் எனது இணைய நேரலை உரை - காண வருக!

உலகத் தமிழ்ச் சங்கம் - மதுரை

நடத்தும்

'இணையத் தமிழ்க்கூடல்-10 '

 25-7-2020  சனிக்கிழமை  காலை10.30மணி

--தலைமை--

முனைவர் ப.அன்புச்செழியன் அவர்கள்,

இயக்குநர் (பொ) உலகத் தமிழ்ச்சங்கம், மதுரை 

----சிறப்புரை ---

“இணையத்தில் வளரும் தமிழ்”

கவிஞர் நா.முத்துநிலவன் அவர்கள்

கவிஞர், எழுத்தாளர், புதுக்கோட்டை

----------------- 0000000000000000 -----------------

ஒருங்கிணைப்பாளர்

முனைவர் சு.சோமசுந்தரி அவர்கள்,

ஆய்வறிஞர், உலகத் தமிழ்ச்சங்கம், மதுரை

இணைப்புக்குச் செல்லச் சொடுக்குக-

https://tinyurl.com/ybkpa3oj 

சான்றிதழ் வேண்டுவோர்க்கான பதிவுப் படிவம் -

https://tinyurl.com/y525m3nk

நிகழ்வின் பிறகு இணைத்தது-

"இணையத்தில் வளரும் தமிழ்"

எனது உரையின் வலையொளி இணைப்பு:

https://youtu.be/YzoLAQ9KZR0

உரையைக் கேட்டவர்கள்,

உரைபற்றிய கருத்தைப் 

பின்னூட்டத்தில் எழுதினால் மகிழ்வேன்

-----------------------------

கவிஞர் வைரமுத்து பிறந்தநாள் -தமிழ்-இந்து கட்டுரைக்கு எனது நன்றி

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின் பிறந்தநாள் 

நாளை வருவதை யொட்டி, இன்று (12-7-2020) ஒரு நல்ல கட்டுரையை எழுதியிருக்கிறார் திரு செல்வ.புவியரசன். 

இதனை வெளியிட்ட தமிழ்-இந்து நாளிதழுக்கும், ஒரு நல்ல கட்டுரையில் என் பெயரையும் குறிப்பிட்டு எழுதிய திரு புவி அவர்களுக்கும் எனது நன்றிகள் 

-------------------------அந்தக் கட்டுரை இதோ------------

வைரமுத்து -

மக்கள் மொழிக் கவிஞன்

பேனா பிடிக்கிறவனுக்குக் கைத்தடி பிடிக்கிற வயதில்தான் அங்கீகாரம் கிடைக்கிறது என்பது தமிழ்ச் சமூகத்தின் மீது வைக்கப்படும் நீண்ட நாள் குற்றச்சாட்டு. எழுதத் தொடங்குகிறபோதே அவனுக்கு அங்கீகாரம் கிடைத்தால் என்னாகும்? சக படைப்பாளிகள் அவனிடமிருந்து விலகிவிடுவார்கள். வைரமுத்து அதற்கு நல்லதொரு எடுத்துக்காட்டு. கல்லூரியில் படிக்கிறபோதே தங்களது படைப்பு மற்றொரு கல்லூரியில் பாடநூலாக வைக்கப்பட்ட பெருமைக்குரியவர்கள் இரண்டு பேர். ஒருவர், இலக்கிய விமர்சகர் வே.மு.பொதியவெற்பன். மற்றொருவர், கவிஞர் வைரமுத்து. திரைப் பாடல்கள் எழுதத் தொடங்கி 40 ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன, கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கியதையும் கணக்கில்கொண்டால் வைரமுத்துவின் இலக்கியப் பயணம் அரை நூற்றாண்டைத் தாண்டியிருக்கிறது.

கவிஞன் என்ற அடையாளத்தை வலுக்கட்டாயமாகச் சுமந்து திரிபவர் வைரமுத்து. பச்சையப்பன் கல்லூரியில் தமிழ் படித்தால், ஓர் பேராசிரியர் வேலைக்கு உத்தரவாதம் உண்டு. அதையும் தவிர்த்தார். தலைமைச் செயலகத்தில் பணியில் சேர்ந்தால் ஓய்வுபெறும் வயதில் உயரதிகாரியாக இருந்திருக்கலாம். பாட்டெழுதுவதற்காக அதையும் விட்டு விலகினார். தீவிர இலக்கியவாதிகளும்கூட இன்று பணத்துக்காக மட்டுமே வசனம் எழுதுகிறேன் என்கிறார்கள். ‘நட்பு’ உள்ளிட்ட ஒருசில படங்களுக்கு வைரமுத்துவும் கதை வசனம் எழுதியிருக்கிறார். என்றாலும், பல லட்சம் கிடைக்கும் வசனகர்த்தா வாய்ப்பைத் தவிர்த்துப் பாடலாசிரியராகவே தனது பயணத்தை அமைத்துக்கொண்டவர். தனக்குள் இருக்கும் கவிஞனைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள மட்டுமல்ல, அந்த அடையாளத்தை நிலைநாட்டவும் அவர் விரும்பியதன் விளைவு அது.

கவிதைகள் மட்டுமின்றி நாவல், சிறுகதை, கட்டுரை, வாழ்க்கை வரலாறு, மொழிபெயர்ப்பு, சுயசரிதை என்று எல்லா இலக்கிய வடிவங்களையும் எழுதிப் பார்த்திருக்கிறார் வைரமுத்து. மொத்தம் 37 நூல்கள். வடிவம் எதுவென்றாலும் கவித்துவம் கொப்பளிக்கும் ஓர் நடையையே அவர் தனது முத்திரையாகக் கொண்டிருக்கிறார். எதுகை மோனைகளைக் கவனமாகத் தவிர்த்து, எழுவாய் பயனிலைகளை இடம்மாற்றிப் போட்டு உரைநடைக்குள் கவிதையை வசப்படுத்த முயற்சிகள் நடந்துகொண்டிருக்கும் காலத்தில், இவர் ஏன் சிற்றிலக்கிய காலகட்டத்தில் உறைந்துபோயிருக்கிறார் என்று கேட்டவர்கள் உண்டு. ஆனால், நாவல் வடிவத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்கியவர்களே காவியங்களை நோக்கி நகரும் இன்றைய காலகட்டத்தில்தான் வைரமுத்துவின் தனியடையாளம் அது என்பது புலப்படுகிறது.

வைரமுத்துவின் கவிதைகள் நீண்ட நெடிய புலவர் மரபின் தொடர்ச்சியாக அமைந்தவை. நூற்றுக்கணக்கில் சங்கப் பாடல்களும், தனிப்பாடல்களும், சிற்றிலக்கியங்களும் நினைவில் இருக்கும் ஓர் புலவனாகவே அவர் பேனா பிடிக்கிறார். புலவர் மரபின் கடைசிக்கண்ணி வைரமுத்து. மரபில் பழகியவர்கள் விருத்தத்தை விட்டு வெளியே வரவில்லை. 

நவீனக் கவிஞர்கள் தமிழ்க் கவிதை மரபைத் தகவல்களாகவேனும் அறிந்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகமாகவே இருக்கிறது. 

இப்படியொரு சூழலில், மரபிலும் நவீனத்திலும் ஒருசேரக் கவிதை எழுதுபவர்கள் இன்று எத்தனை பேர்? கோவையில் சிற்பி, திருப்பூரில் மகுடேசுவரன், புதுக்கோட்டையில் முத்துநிலவன் என்று விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். 

வைரமுத்து மரபுக்கும் புதுமைக்கும் பாலமாக நிற்பவர். பாரதிதாசனுக்குப் பிறகான மரபுக் கவிதைகளிலிருந்து ஒரு தேர்ந்தெடுத்த தொகுப்பை உருவாக்கினால், அவரது ‘வைகறை மேகங்கள்’, ‘என் பழைய பனை ஓலைகள்’ இரண்டும் இல்லாமல் அதை நிறைவுசெய்ய முடியாது.

வைரமுத்து ‘வானம்பாடி’களின் மேடை முழக்கத்தை இன்றும் தொடர்கிறாரே என்றொரு குரலும் ஒலிக்கிறது. உண்மையும்கூடத்தான். ஆனால், புதுக்கவிதைக்குள் மக்கள்மொழியை அவரளவுக்குப் பயன்படுத்தியவர்கள் த.பழமலய், கண்மணி குணசேகரன், தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் உள்ளிட்ட சிலரே. கவிதையில் மட்டுமல்ல, திரைப்படப் பாடல்களிலும் அவரளவுக்கு மக்கள்மொழியை இலக்கியமாக்கியவர்கள் வேறு யாருமல்லர். கண்ணதாசன் போல அவரும் அரச பட்டங்களைச் சூடிக்கொண்டாலும் உண்மையில் அவர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரத்தைத்தான் பின்தொடர்கிறார். நாணத்தில் ஒடியும் குலமகள் ராதைகளுக்கிடையே ‘கருங்கல்லுச் சிலையோ, காதல் எனக்கில்லையோ’ எனக் கேட்கும் அந்த வீறார்ந்த குரலை வைரமுத்துவின் பாடல்களில்தான் அதிகமும் கேட்க முடிகிறது. குறிப்பாக, கிராமத்துச் சூழலில் அமைந்த பாடல்களில் ஆண்களுக்குச் சமதையாக ராங்கிகளும் வம்பிழுக்கிறார்கள். முறைப்பெண்டிருக்குப் பேச்சில் நூல்விட்டுப் பார்க்க அனுமதி உண்டுதானே? வைரமுத்துவின் பெரும்பாலான காதல் பாடல்களில் இந்தக் கூறைப் பார்க்க முடியும். ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான ஓர் சமத்துவ உரையாடலை அவர் சாத்தியமாக்கியிருக்கிறார்.

முரண்தொகைகள், உவமைகள், வழக்குச் சொற்கள் என்று வைரமுத்து தான் எழுதும் மொழியின் அபார முகிழ்வுகளைக் கவித்துவத்தின் ஒரு துளியேனும் சேர்த்து, தான் எழுதும் எந்த ஒரு வடிவத்திலும் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்பதில் தீரா ஆவல் கொண்டிருக்கிறார் வைரமுத்து. அவர் அளவுக்கு விரிவான பாடுபொருள்களைக் கொண்ட பரந்ததொரு கவிதையுலகம் தமிழின் மற்ற கவிஞர்களுக்கு இல்லை. ‘அயோத்திராமன் அழுகிறான்’ என்று எத்தனை பேர் கவிதையெழுதினார்கள்?

புதுக்கவிதையும் நவீனக் கவிதையும் இன்று குறுங்கவிதைகளாகக் கொட்டிக்கிடக்கின்றன. நெடுங்கவிதை மரபை இன்னும் வைரமுத்து தக்கவைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். ‘கவிதை எனும் வார்த்தைக் கூட்டம் பற்றி’ என்ற தலைப்பில் ஆத்மாநாம் ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கிறார். தனக்குப் பிடித்த கவிதை வரிகளை அக்கட்டுரையில் பட்டியலிட்டிருப்பார். நவீனக் கவிதைகளின் முன்னோடிகள் சற்றும் விரும்பாத பாரதிதாசனின் நான்கைந்து வரிகளும்கூட அந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்தன. இன்றும் அதுபோல எந்த ரசனையை அளவுகோலாகக் கொண்டும் அப்படியொரு பட்டியலைத் தயாரித்தாலும் வைரமுத்துவின் வரிகளும் தவிர்க்க முடியாமல் அதில் இடம்பிடித்திருக்கும்.

வைரமுத்துவைப் போல் ஒரு கவிதையை யாரும் எழுதிவிடலாம். ஒரு இயக்குநர் அனுமதித்தால், அவரைப் போல ஒரு பாட்டையும்கூட எழுதிவிடலாம். ஆனால், அவரைப் போல ஒரு கவிஞனாகத் தன்னை வரலாற்றில் நிலைநிறுத்திக்கொள்வது அவ்வளவு எளிதல்ல. பாரதிதாசன் பெருவிருப்பத்தோடு திரையுலகில் நுழைந்தார். அந்த நிழலுலகின் நடைமுறைகளில் மனம் ஒவ்வாது சோர்ந்து திரும்பினார். வைரமுத்து அதே சிக்கல்களை இன்னும் பெரிய அளவில் எதிர்கொண்டுதான் ஏழாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை எழுதித் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டிருக்கிறார். இது வைரமுத்துவின் சாதனை என்றால், ஒச்சம் என்று அவரது தனிப்பயணத்தைச் சொல்லலாம். பாரதிதாசன் தனது தொடர்ச்சியாக ஒரு அறிவியக்கத்தையே உருவாக்கிவிட்டுப் போனார். வைரமுத்துவோ தன்னந்தனியாகவே நடக்கிறார்; அதற்கு மேல் அவர் உருவாக்கியிருக்கும் மன்றம் ரசிகர் கூட்டம்தான். தமிழ்ப் புலவர் மரபு, பாடல்கள் இயற்றுவதோடு பாடஞ்சொல்லிக் கொடுப்பதையும் வழக்கமாக வைத்திருந்தது. எழுதிய கவிதைகளால் மட்டுமில்லை, மொழிக்கு அவன் கொடுத்துச் சென்ற கொடையும், உருவாக்கிச் சென்றிருக்கும் அறிவுப் பரம்பரையையும் சேர்த்தே ஒரு கவிஞன் வரலாற்றில் நினைவுகூரப்படுகிறான். ஆனால், காலம் இன்னும் மிச்சம் இருக்கிறது!

- செல்வ புவியரசன், தொடர்புக்கு: puviyarasan.s@hindutamil.co.in

ஜூலை 13: வைரமுத்து பிறந்த நாள்

----------------------------------------------------------------------------------------

கூடுதல் தகவல்  

முந்திய பதிவுகளில் தெரிவித்தபடி, 

“கவிப்பேரரசு வைரமுத்து அவர்கள் 
பெரிதும் மிளிர்வது, 
பாடல்களிலா?  கவிதைகளிலா?” 

எனும் எமது பட்டிமன்ற நிகழ்வை, 

முனைவர் மகா.சுந்தர் அவர்களின்
வலையொளிக் காட்சி(யூட்யூப்)இல்
காணலாம்

https://www.youtube.com/watch?v=CO4igWi2Pos

இணைப்பில் அதனைக் காணவருக!

--------------------------------------------------------------------------------

அச்சம் நாணம் மடம் பயிர்ப்பு - எனது உரைப் பதிவு

இந்திய ஜனநாயக மாதர் சங்க

தமிழ்மாநிலக் குழு

முகநூல் நேரலையில்

எனது உரை காண : 

https://www.facebook.com/aidwatn/videos/586251418760622/!
(பேசிய பிறகு வந்த இணைப்பு)

சங்க இலக்கியம், வைரமுத்து, பற்றிய எனது உரை (மற்றும் கொரோனா பற்றியும்!)

இன்று –

(05-07-2020 ஞாயிறு)

மாலை 7மணிக்கு

“சங்க இலக்கியம் – அறிமுகம்”

பார்க்க வருக

=================== 

பின்வருவது

கோவை நண்பர்களின் முகநூலில் 

நான் பேசிய

“கொரோனா கற்றுத் தந்த பாடம்”

எனது ஒரு மணிநேர உரையின்  ஒளிப்பதிவு

https://www.facebook.com/CPIMKovaiDC/videos/266864757745384/?vh=e&d=n 

இது நாளைமறுநாள் 

நான் பேசவுள்ள 

அதே தலைப்பு-

-------------------------------------------------

பின்வருவது,

வரும் 13-7-2020 அன்று

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின் 

பிறந்தநாளை ஒட்டி,

ஒளிபரப்பாக உள்ள

எங்கள் பட்டிமன்றத்தின் 

வலையொளி (யூட்யூப்) பதிவு 

--------------------------------- 

அழியாத் தமிழின் அடையாளம் யார்? தொல்காப்பியரா? வள்ளுவரா? கம்பரா? பாரதியா? -இலக்கிய ஆய்வுப் பட்டிமன்றம்!

அன்பினியீர் வணக்கம்.

நான், 1980ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1997வரை

திருமிகு குன்றக்குடி அடிகளார்

திருமிகு மதுரை நன்மாறன்

திருமிகு சாலமன் பாப்பையா

திருமிகு பாரதி கிருஷ்ணகுமார்

1997 முதல் 2017வரை

திருமிகு திண்டுக்கல் ஐ.லியோனி

2017ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு

திருமிகு நந்தலாலா,

திருமிகு மதுக்கூர் இராமலிங்கம்

திருமிகு பழ.கருப்பையா,

திருமிகு அப்துல் காதர் 

முதலான சான்றோர்ளை நடுவராகக் கொண்ட இலக்கிய, சமூக, கல்வி, அரசியல் பட்டிமன்றங்களில் சிலஆயிரம் மேடைகளில் பேசியிருக்கிறேன்.

அதிலும்,

நகைச்சுவைத் தென்றல் திரு.திண்டுக்கல் ஐ.லியோனி அவர்கள் என்னை இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களின் தலைநகர்கள், மற்றும் இலங்கை, சிங்கப்பூர், மலேசியா, துபாய், குவைத், கத்தார், சிசெல்ஸ், ஜாம்பியா என  உலகின் பல நாடுகளுக்கும் அழைத்துச் சென்றிருக்கிறார். லியோனி அவர்களோடு மட்டுமே (1997முதல்- 2017 வரையான) இருபதாண்டுகளில் குறைந்த பட்சம் 2,000 பட்டிமன்ற நிகழ்வுகளில் தமிழ்நாட்டின் அனைத்து மாவட்டங்களிலும் பேசியிருக்கிறேன். (இது இன்னும் அதிகமாக இருக்கும்! எண்ணவில்லை என்பதாலேயே சுமாராக என்கிறேன்)

அதோடு,

பொதிகை, சன், கலைஞர், விஜய், ராஜ், பாலிமர், மெகா, நியூஸ்18, என பற்பல தொலைக்காட்சிகளில் பலநூறு முறை பேசியிருக்கிறேன். (இந்தக் கரோனாக் காலத்தில் சில  மறு ஒளிபரப்பாகவும் வந்ததன! வந்தன! வந்துகொண்டே இருக்கின்றன!) 

பேசிய பட்டிமன்றம் அனைத்திலும் அணித் தலைவராக  மட்டுமே பேசியிருக்கிறேன் என்பது என் பெருமையல்ல, நடுவர்களின் பெருந்தன்மை!

1990களில் நான் நடுவராக, என் தலைமையில் அப்போது பேசிய மதுக்கூர் ராமலிங்கம், நந்தலாலா ஆகியோர் என்னை விடவும் சிறப்பாகப் பேசி வருவதை உணர்ந்து, நாளடைவில் அவர்களின் தலைமையில் பேசவும் நான் தயங்கியதில்லை. திண்டுக்கல் திரு.லியோனி அவர்களே இதை ஆலங்குடிக் கவிஞர் வெள்ளைச்சாமி அவர்களின் கவிதைநூல் வெளியீட்டு விழாவில் (15-3-2020) புதுக்கோட்டையில் சொன்னார். திறமைக்கு வயது தடையல்லவே!

ஆயினும், பல்லாயிரம் மேடை கண்ட நான், நடுவர் பொறுப்பை விரும்பிச் செய்வதில்லை! அது தொழில் போல ஆகிவிட்டதை நான்விரும்பவில்லை. தமிழகத்தின் பிரபலமான சில நடுவர்கள் விரும்பி அழைத்த போதும் கூட, நான் நாகரிகமாக மறுத்திருக்கிறேன். (எனக்கு நெருக்கமான பேச்சாளர் நண்பர்களுக்கும் இது தெரியும்) நான் எனக்கென்று சில கட்டுப்பாடுகளை வைத்துக் கொண்டு தான் மேடையேறுவேன். எனக்கு உடன்பாடற்ற தலைப்பில் பேசமாட்டேன் என என் நண்பர்கள் அறிவர். குறிப்பாக திரு ஐ.லியோனி அவர்கள் மற்றவரிடமும் இதைச் சொல்வார்!

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு

நான் நடுவராக

ஒரு பட்டிமன்றம் வருகிறது!

அதுவும் நான் விரும்பியது போல 

முழுக்க முழுக்க இலக்கியம்  

பேசுவதாக அமைந்திருப்பது 

எனக்குப் பெருமகிழ்ச்சியளிக்கிறது.

இதுவரையான தமிழ்ப் பட்டிமன்ற உலகில்

இந்தத் தலைப்பில் யாரும் பேசியதில்லை என்று

உறுதியாகச் சொல்வேன் – 

பட்டிமன்ற நண்பர்கள் இதை அறிவார்கள்

எமது இலக்கியப் பட்டிமன்றத்தின் தலைப்பு -

அழியாத் தமிழின் அடையாளம் யார்?

தொல்காப்பியரா? வள்ளுவரா? கம்பரா? பாரதியா?

அவரவர் வீடுகளில் இருந்தே

ஐவரும் பேசப் போகிறோம்.

நீங்களும்

வீடுகளில் இருந்தே 

நட்பும் உறவுமாய்ப் பார்த்து கேட்டு மகிழலாம்.

தமிழ்சார்ந்த பல அரிய தகவல்களை நாங்கள் ஐவரும் தருவோம் எனும் உறுதியை மட்டும் உங்களுக்கு வழங்கி, நிகழ்வை நேரலையாகக் காண வருக வருக என அன்புடன் அழைக்கிறேன். 

நன்றி, வணக்கம்.

தோழமையுடன்,

நா.முத்துநிலவன்,

புதுக்கோட்டை-622 004

செல்பேசி எண்- 94431 93293

-------------------------------------------------------- 

 நிகழ்வின் பதிவை வலையொளியில் காண்பதற்கான  இணைப்பு - 

https://youtu.be/nMtJWVt3A7Q 

---------------------------------- 

கல்லூரி உரை வலையொளி இணைப்பு

கடந்த பல்லாண்டுகளாக, கல்லூரிகளில் வகுப்புத் தொடக்க விழா, தமிழ்மன்றத் தொடக்கவிழா, மாணவர்- ஆசிரியர்- பெற்றோர் மன்றத் தொடக்க விழா, இலக்கியவிழா மற்றும் ஆண்டு விழாக்களில் பங்கேற்றுப் பேசி வருவது வழக்கமாயிருந்தது.

இந்த ஆண்டு கரோனாவால் உலகம் முழுவதும் எவ்வளவோ இழப்பு. பொதுக்கவலையோடு, என் தனிப்பட்ட கவலையும் இணைந்து, இந்த வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லையே என்று நினைத்திருந்தேன். 

இதோ இணைய வழியே பேச முதல் அழைப்பு!

(இந்தக் கரோனாக் காலத்தில் 10, 12 இணைய அரங்க நிகழ்வுகள் பேசி விட்டாலும், இதுதான் முதல் கல்லூரி வகுப்புத் தொடக்க விழா! கடந்த வாரம் புதுக்கோட்டை ஜெஜெ கல்லூரியில் இலக்கண வகுப்பைத் தொடங்கி வைத்ததைத்தான் நண்பர்கள் பார்த்திருப்பீர்களே!)

இன்று (26-6-2020 வெள்ளி) காலை 10.30 – 11.45மணி இது நடந்தது.

வீட்டிலிருந்தே 

ஒரு கல்லூரியின் 

தமிழ்மன்றத் தொடக்கவிழாவில் 

பங்கேற்றுப் பேசுவது 

புதிய அனுபவமாகத்தான் இருந்தது!

மாணவ-மாணவியரின் தொடர் ஆரவாரத்திற்கிடையே 

அவர்களின் மலர்ந்த முகங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே, 

கையொலி முழக்கங்கள் மற்றும் சிலநேரம் சீழ்க்கையும்(?) சேர்த்துப் பார்த்துக் கொண்டே பேசுவது ஒரு சுகமான அனுபவம்! 

(நாம் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதற்கு மாறாகப் பெண்கள் மட்டுமே படிக்கும் கல்லூரிகளில்தான் சீழ்க்கை அதிகம் பறப்பதை நேரில் பார்த்து வியந்து மகிழ்ந்திருக்கிறேன். பாவம் அந்தப் பிள்ளைகளை வீடுகளில் வாயைத் திறக்க விடாமல் “பொத்திப் பொத்தி” வளர்த்து வந்தால் இப்படித்தான் சிலநேரம் இடம்பார்த்துப் பொங்குவார்கள்!)

இதோ இந்த ஆண்டின் முதல் இணைய வழி எனது உரை-

கேட்டுப் பார்த்துச் சொல்ல வேண்டி நண்பர்களை அழைக்கிறேன்

வலையொளி இணைப்புக்குச் சொடுக்குக –

https://youtu.be/ef7x1WqfWbY