தொடரும் நண்பர்கள்.. (நீங்கள் இணைந்துவிட்டீர்களா?)

வெள்ளி, 29 மே, 2020

இணைய அரங்கில் (webinar) இணைய வருக!



“கரோனா” காலத்தில் ஏற்கெனவே
4இணையக் கருத்தரங்குகள் பேசிவிட்டேன்.
இப்போது 5,6ஆவது நிகழ்வுகள்!

01-06-2020 அன்று மாலை 6மணிக்கு
திருச்சி இந்திய மாணவர் சங்கத்தினரும் 
02-06-2020 காலை 10.30மணிக்கு
திருச்சி அறிவியல் இயக்க நண்பர்களும் 
நடத்துகிறார்கள்

வாய்ப்பிருப்போர் வருக!
இணைய அரங்கில் சந்திப்போம்
விவரம் கீழுள்ளது


-------------------------------- 

வியாழன், 7 மே, 2020

பாலிமர் தொலைக்காட்சியில் எங்கள் பட்டிமன்றம் (8-5-20 முற்பகல்)


பாலிமர் தொலைக்காட்சியில் 
எங்கள் பட்டிமன்றம்
தலைப்பு
மக்கள் மனதைப் பெரிதும் கவர்ந்த
பாடலாசிரியர் யார்?

08-5-2020 வெள்ளிக் கிழமை
முற்பகல் 11-00 மணி
--------------------------------------
வாய்ப்புள்ள நண்பர்கள் 
காண, கேட்க வருக!
(கரோனா கால மறுஒளிபரப்பு)
யார் யார் பேசியிருக்கான்னு
எனக்கே மறந்து போச்சு!
பார்த்துத் தெரிஞ்சுக்குவோம்
வாங்க
வணக்கம்.
-----------------------------------

ஞாயிறு, 3 மே, 2020

கந்தர்வன் கவிதைகள் சில நினைவுகள்

“கந்தர்வன் படைப்புலகம்” என, கரோனா ஊரடங்கில் ஓர் இணையக் கருத்தரங்கம் வைக்கிறோம். அதில் நீங்கள் கந்தர்வன் கவிதைகள் பற்றிப் பேசணும் தோழர்” என்று அழைத்தார் தேனி தோழர் அ.உமர்பாரூக்.
ஏற்கெனவே இந்தக் கரோனாக் காலத்தில் மூன்று கருத்தரங்குகள் பேசிவிட்டேன். மேலும் இரண்டு வாய்ப்பை மறுத்துவிட்டுப் படிப்பில் மூழ்கியிருந்த எனக்கு, உமர் தோழரின் வேண்டுகோளை மறுக்க மனம் வரவில்லை! ஏனெனில் அவரது பணிகள் அப்படித் திட்டமிட்டு, பங்கேற்போர் இழக்கக் கூடாததாகவே இருக்கும். எனது இரண்டு அனுபவங்கள் அப்படி!

எனது நினைவுகள் 
சுழல்வதை நிறுத்த முடியவில்லை!

ஒவ்வொருவருக்கும் மறக்க முடியாதவர்கள் என்று ஒருசிலராவது இருக்கத்தான் செய்வர்

அப்படி என் வாழ்வில் 
ஒரு பட்டியல் எடுத்துப் பார்த்தேன்-
(1)  பாரதி,
(2)  வள்ளுவர்,
(3)  காரல் மார்க்ஸ்,
(4)  அம்பேத்கர்,
(5)  பெரியார்,
இவர்கள் என் சிந்தனையை மாற்றிச் செயலூக்கம் தருவோர் எனில், என் வாழ்க்கையை நேரடியாகப் பாதித்து, திருப்பியவர்களும் சிலர் உண்டு
(6)  திருக்காட்டுப் பள்ளி சி.அறிவுறுவோன்,
(7)  திருவாரூர் ந.விஜயரங்கன்,
(8)  செந்தலை .கவுதமன் ஆகியோருடன்
(9)  என் பேரா. தமிழ்க்கடல் தி.வே.கோபாலையர்,
(10)  எங்கள் முதல்வர் பாரதிப் பித்தன்
(11)   புதுக்கோட்டையில் அறிமுகமான கவிஞர் பாலா
(12)    கவிஞர் கந்தர்வன்.
(13)எங்கள் மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்து, “எனக்குத் தெரியாத எனது திறமை(?)”யை எனக்கே அறிமுகப் படுத்திய ஷீலாராணி சுங்கத் 
(14)என்னை உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்திய திண்டுக்கல் ஐ.லியோனி
(15)என்னை “அன்பாலும் அறிவாலும்” கவர்ந்த கல்வி அலுவலர் தமிழறிஞர் நா.அருள்முருகன்

இந்தப் தினைவரோடு, என்னிரு இணையர், அபிராமி-மு.மல்லிகா ஆகிய இருவரும் ஒருவரே என்பதை நான் மட்டுமே அறிவேன். 
இவர்கள் இன்றி நா.முத்து நிலவன் இல்லை!  இவர்களே நான்பெற்ற 16 பேறுகள்!

இவர்கள் ஒவ்வொருவரைப் பற்றியும் பல கட்டுரைகள் எழுதலாம். சிலருக்கு என் நூலை சமர்ப்பித்தேன். இனி வரும் நூல்களில் மற்றவர்கள் பற்றியும் எழுதுவேன்.

அதுவும் மற்றவர்களை யெல்லாம் விடவும், என் பொதுவாழ்வில் கந்தர்வனின் பாதிப்பே அதிகம்.  கந்தர்வனுடன் சுமார் இருபதாண்டுக் காலம் (1983-2003) நெருக்கமாக இருந்திருக்கிறேன். பள்ளி, கல்லூரிக் காலத்தைவிடவும் அதிகம் கற்றுக் கொண்ட காலமும் இதுவேநான் எழுதுவது, பேசுவது, தொடர்ந்து இயங்குவது மட்டுமல்ல, வயது வித்தியாசமில்லாமல் பழகுவது முதல், முழுக்கைச் சட்டை போட்டு, அதையும்இன்செய்து, காலில் வித்தியாசமான காலணி அணிவதும் கூட அவரிடம் கற்றதுதான்!
என்னைப் புதியவர்க்கு அறிமுகப் படுத்தும்போது, “தமிழ்ல புலவர் பட்டம் வாங்கி, எம்ஏ படிச்சவரு! ஆனா பேண்ட் போட்டு இன் பண்ணி வர்ர நவீன தமிழ்ப்புலவர், நமக்குப் புரியிற மாதிரி பேசுவார்!” என்று சிரித்த வண்ணம் சொல்வார். அது எனக்கொரு கல்விதானே?!
எழுதிய மை காய்வதற்கு முன், இவரது பல கவிதைகளை, கதைகளைப் படிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தவன் நான். அனேகமான படைப்புகளை அவர் மகள் –என்றும் என்னை மாமா என்று வாய்நிறைய அழைக்கும் மருமகள்- மைதிலி கையெழுத்தில் அடித்தல் திருத்தலில்லாமல் இருக்கும்! (இவர் அடித்துத் திருத்தி எழுதியதை நகலெடுத்துத் தருவது அப்போது பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்த மைதிலியின் ஆசையென்று மகிழ்ந்து சொல்வார்!) எல்லாம் பச்சை மையில், இவரெழுத்துப் போலவே சாய்வாக இருக்கும்.
என் மூத்த மகள் அ.மு.வால்கா திருமணத்தில்
தன் பேத்தி நவீனாவுடன் வாழ்த்தும் கந்தர்வன் (2003)
அந்தக் கவிதைகளை எத்தனை முறை படித்திருக்கிறேன் எனும் கணக்கெல்லாம் கிடையாது. எழுது முன்னே பேசியது, எழுதியதும் படித்தது, அவர் குரலில் கேட்டது, அச்சிலும் பார்த்தது, அதை அவரே தன் கைப்பட கையொப்பமிட்டு தந்தது என, எல்லாம் மறக்க முடியாத வாழ்க்கைப் பதிவுகள்.
1984இல் தமிழ்நாடு அரசு ஊழியர் சங்கம் தோன்றிய போது அவர் புதுக்கோட்டை மாவட்டத் தலைவர், நான் துணைத் தலைவர்! பின்னர் தமுஎசவில் அவர் தலைவர் நான் மாவட்டச் செயலராக சுமார் பத்தாண்டுகள்! 
அதுபற்றிப் பேசப் போகிறேன் –
என்ன…, என் நெஞ்சில் முள்ளாய்க் குத்திக் கொண்டிருக்கும் ஒரு செய்தியைத்தான் என்னால் பேச முடியாது. மாவட்ட அரசுக் கருவூல அலுவலராக இருந்த அவர்,தனது ஒரே மகனைத் தமிழ்வழியில் படிக்கவைக்க அரசுப்பள்ளியே ஏற்றதென நினைத்து, என்மேல் உள்ள அன்பால், நான் பணியாற்றிய அரசு முன்மாதிரி மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆறாம் வகுப்பில் கொண்டு வந்து சேர்த்த ஒரே மாதக் கொடுமைக்குள் அந்த 11 வயதுப் பாலகன் வெங்கட் ... பள்ளியை ஒட்டிய குளத்தில் மூழ்கி..  
அன்றிரவு நானிருந்த நிலையை என் வீட்டுக்கு வந்த ச.தமிழ்ச்செல்வனும் வீ.அரசுவுமே அறிவார்கள்.
இன்றுவரை அவரது ஒரே மகனை நானே கொன்று விட்டதாக சிலர் சொல்ல, நானே என்னை இழிந்தவ னாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் நிலையில், இறக்கும்வரை அவரோ, இப்போதுவரை அவரது இரு மகள்களோ, அவரது துணைவியார் சந்திரா அக்காவோ, “ஏம்பா இப்படிப் பண்ணி எங்கள் ஒரே பிள்ளை வெங்கட்டை…” என்று ஒரு வார்த்தை கேட்டதில்லை!
கேட்டிருந்தால் 
ஒருவேளை 
அப்போதே செத்திருப்பேன்.
-------------------------------------------------------------------------------------------
அவரது கவிதைகளைப் பற்றி நான் பேசணும்.
முயற்சி செய்கிறேன். 
வாருங்கள் நண்பர்களே!
அந்த மகத்தான கலைஞனின் 
நம்மோடு வாழ்ந்த
மாமனிதனின்
பேசித் தீராத
கவிதைகளைப் பேசுவோம்!


செவ்வாய், 28 ஏப்ரல், 2020

பிள்ளையார், செட்டியார் முதலியார்கள் சேர்ந்து வளர்த்த ஐயர்!


தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சா.
தமிழ் தாத்தா என எல்லோராலும் அழைக்கப்படும் உ.வே.சாமிநாத ஐயர் 1855-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 19-ஆம் தேதி தமிழ் நாட்டில் கும்பகோணத்துக்கு அருகே உள்ள உத்தமதானபுரம் எனும் சிற்றூரில் பிறந்தார். இவருடைய பெற்றோர் வேங்கட சுப்பையர்- சரசுவதி அம்மாள்.

இவரது தந்தை ஒர் இசைக் கலைஞர். உ.வே.சா தனது தொடக்கத் தமிழ்க் கல்வியையும், இசைக் கல்வியையும் சொந்த ஊரில் உள்ள ஆசிரியர்களிடத்தே கற்றார். பின்னர் தன் 17 ஆம் வயதில் தஞ்சாவூர் திருவாவடுதுறை சைவ ஆதீனத்தில் தமிழ் கற்பித்துக் கொண்டிருந்த புகழ்பெற்ற மகாவித்துவான் என அழைக்கப்பட்ட தமிழறிஞர் திரிசிரபுரம் மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளை அவர்களிடம் 5 ஆண்டு காலம் பயின்று தமிழறிஞர் ஆனார்.
தொடக்கத்தில் கும்பகோணத்திலிருந்த கல்லூரி ஒன்றில் ஆசிரியராகப் பணியில் இருந்த சாமிநாதன் பின்னர் சென்னை மாநிலக் கல்லூரியிலும் ஆசிரியராக இருந்தார்.

பலரும் மறந்து அழிந்துபோகும் நிலையிலிருந்த பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் பலவற்றைத் தேடி அச்சிட்டுப் பதிப்பித்தவர். இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தமிழுக்குத் தொண்டாற்றியவர்களுள் உ.வே. சாமிநாதன் குறிப்பிடத்தக்கவர்.

தமது அச்சுப்பதிப்பிக்கும் பணியினால் தமிழ் இலக்கியத்தின் தொன்மையையும், செழுமையையும் அறியச் செய்தவர். உ.வே.சா 90 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை அச்சுப்பதித்தது மட்டுமின்றி 3000 க்கும் அதிகமான ஏட்டுச்சுவடிகளையும் கையெழுத்தேடுகளையும் சேகரித்திருந்தார்.

1942-
ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் இதேநாளில் இயற்கை மரணமடைந்தார். அப்போது அவருக்கு வயது 84.

உ.வே.சா தமிழுக்கும் இலக்கியத்துக்கும் ஆற்றிய பங்களிப்பினைப் பாராட்டி மார்ச் 21, 1932 அன்று சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் மதிப்புறு முனைவர் பட்டம் அளித்தது. இதுதவிர மகாமகோபாத்தியாய மற்றும் தக்க்ஷிண கலாநிதி எனும் பட்டமும் பெற்றுள்ளார்.

இந்திய அரசு பிப்ரவரி 18,2006-ம் ஆண்டில் இவரது நினைவு அஞ்சல் தலை வெளியிட்டுள்ளது. உத்தமதானபுரத்தில் உ.வே.சா வாழ்ந்த இல்லம் தமிழ்நாடு அரசால் நினைவு இல்லமாக்கப்பட்டுள்ளது.1942-ல் இவர் பெயரால் சென்னை வசந்த நகரில் (பெசன்ட் நகரில்) டாக்டர் உ. வே.சா நூல்நிலையம் அமைக்கப்பட்டு இன்றும் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருகிறது.

இதுதவிர இவரது வாழ்க்கை வரலாறு தமிழ் தாத்தா எனும் தலைப்பில் தொலைக்காட்சித் தொடராகவும் எடுக்கப்பட்டு சென்னைத் தொலைக்காட்சி நிலையத்தாரால் (தூர்தர்சன்) ஒளிபரப்பப்பட்டது.

நன்றி – மாலைமலர்-ஏப்.28, 2018 இணையக்கட்டுரை
 ---------------------------------------------------------------------------- 
நண்பர்களே! நான் உவேசா அவர்களைப்பற்றி எழுத நினைத்த போது இணையத்தில் இருந்த இந்த மாலைமலர்க் கட்டுரை கண்ணில் பட்டது. இதுவே சரியாக சுருக்கமாக இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து, எனது கட்டுரையை விடுத்து, இந்த மாலைமலர்க் கட்டுரையையே என் வலையில் போட்டுவிட்டேன்.
----------------------------------------------------------------------------
அதோடு-
உ.வே.சா.அவர்களுக்கும் எனக்குமான ஒரு சிறு பிணைப்பு என் வாழ்வில் நடந்தது பற்றி மட்டும் இங்குத் தெரிவிக்கிறேன். அது ஒரு நெகிழ்வான நிகழ்வு!

எளிய தமிழில் எழுதிய பெருந்தமிழ்த் தாத்தா!
2008-ஆம் ஆண்டு, புதுக்கோட்டை அரசு முன்மாதிரி மேல்நிலைப் பள்ளியின் மூத்த தமிழாசிரியராகவும் துணை முதல்வராகவும் இருந்த நான், தமிழக அரசின் சமச்சீர்க் கல்வி பாடத்திட்டக் குழுவின் அழைப்பின் பேரில் -ஒருவாரகால தாமதத்தில்- சென்று சேர்ந்தேன். சமச்சீர்க்கல்வி தமிழ்ப் பாடத்திட்டக் குழுத் தலைவராக இயக்குநர் இளங்கோவன் ஐயா தலைமையில் ஆறாம் வகுப்புத் தமிழ்ப்பாடத் திட்டக் குழுக் கூட்டம் அப்போது நடந்துகொண்டிருந்தது!
முதல் பாடமாகமகா வித்துவான் மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளைஎன்ற பாடம் எழுதப்பட்டு, பாடப்பொருள் பற்றிய இறுதி விவாதம் நடந்து கொண்டிருந்தது! வினாவிடைக் குறிப்புகள் பற்றிப் பேசியவர்கள் அடுத்த பாடம் பற்றிப் பேசலாமா என்றவுடன் நான் விழித்துக் கொண்டேன். இனியும் பேசாமல் இருந்தால் நாம் வந்ததே பொருளற்றுப் போய்விடும் என்றெண்ணி, அனைவருக்கும் வணக்கம் சொல்லி, “ஐயா, சமச்சீர்க் கல்வியின் ஆறாம்வகுப்புத் தமிழின் முதல் பாடம் மகா வித்துவான் பற்றி இருப்பதற்குக் காரணம் முதன்முதலாக உயர்நிலைப் பள்ளி வரும் குழந்தைகள் தமிழ்மொழி ஆர்வமும் அறிவும் பெறவேண்டும் என்பது தானே? என்றேன் இயக்குநர் ஆமாம் என்றார். தொடர்ந்த நான், “அப்படியெனில் .வே.சா.பற்றி இருப்பதுதானே இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கும்?” என்றேன். இயல்பாகக் கேள்வியை எதிர்கொண்ட இளங்கோவன் அவர்கள், “அப்படியெனில் இருவரைப் பற்றியும் கொஞ்சம் எனக்கு ஒப்பிட்டுச் சொல்லுங்கள்என்றார்.
நான் கடகட வென்று சொல்ல ஆரம்பித்தேன் – “மகாவித்துவான் பெருந் தமிழறிஞர்தான் அவரை அறிந்தவர்களை விடவும் அவரது மாணவரான .வே.சா. அவர்களை அறிந்தவர்கள்தான் அதிகம்! ஏனெனில் ஏராளமான தமிழ்ச் செய்யுள்களை அவர் எழுதியிருந்தாலும் தமிழில் எம்ஏ படித்தவர் கூட அவரது ஒரு செய்யுளை உடனே கேட்டால் சொல்ல முடியாது! ஆனால், பாரதி சொன்னஎளிய பதம் எளிய சொற்கள்கொண்டு, பெரும் தமிழறிஞராக இருந்தாலும் தம் சுயவரலாற்றை கல்கி அவர்களின் வழியாக ஆனந்தவிகடன் வார இதழில் 122 வாரம் தொடர்ந்து எழுதியவர் உவேசா.
பிள்ளையவர்கள், சமயப்பற்றை விடாதவர் தம் மாணவர் வேங்கடராமனின் வைணவப் பெயரை சாமிநாதன் எனச் சைவத்துக்கு மாற்றியவரும் அவரே!. .வே.சா. அவர்களோ சமயம் கடந்து நின்று சமண நூல் என்றறியப்படும் சிந்தாமணி நூலை சைவமட ஆதரவுடன் முதன் முதலாக அச்சேற்றியவர். உவே.சா.அவர்களின் பழந்தமிழ்ப் பதிப்புப் பணிகளால்தான் தமிழுக்கு இன்றுசெம்மொழிஎனும் பெயர் பெறக் காரண நூல்கள் கிடைத்தன. “தமிழ்த்தாத்தாஎனப்படும் .வே.சா. அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்று நிகழ்ச்சிகள் குழந்தைகளையும் கவர்ந்து தமிழின் பாலும் ஆர்வம் வளர்க்கும்என்றேன்.
உடனடியாக முடிவெடுத்த இயக்குநர் இளங்கோவன் ஐயா, “இது எனக்குச் சரியாகப் படுகிறதே! சரி நீங்களே அந்தப் பாடத்தை எழுதுங்கள்என்று சொல்லி கூட்டத்தைக் கலைத்துவிட்டார்! எனக்கே இது வியப்பாகத்தான் இருந்தது. நான் எழுதித் தந்த பாடத்தில் பின்னர் ஏராளமான திருத்தங்கள் வந்தாலும் 2009முதல் 2019முடிய ஆறாம் வகுப்புத் தமிழ்ப்பாட நூலின் முதல் பாடமாகதமிழ்த்தாத்தா .வே.சா.” என்பதே இருந்தது என்பதே இந்தப் பேரனின் சிறு பெருமை!
(பின்னர் அந்தப் பாடக்குழுவில் என்னால் தொடர்ந்து இயங்க முடியாமல் வெளியில் வந்ததும் “மகாவித்துவான் மீனாட்சி சுந்தரம்பிள்ளை” பாடத்தைத் தயாரித்து முடித்திருந்த குழுவினர் அந்தப் பாடத்தை ஆறாம் வகுப்பில் வைக்க முடியாமல் ஏழாம் வகுப்புக்கு வைத்ததும் தனிவரலாறு)
(இந்நிகழ்வை -
எனது “முதல்மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டாம் மகளே” கல்விச் சிந்தனைகள் நூலின் முன்னுரையிலும் எழுதி யிருக்கிறேன் - படித்தவர்கள் நினைவிலிருக்கலாம்)
அந்தத் தமிழ்த் தாத்தாவின் நினைவு நாளில் தமிழர்கள் அனைவரும் பேரக் குழந்தைகளாகி அவரது தமிழ்த்தொண்டை நினைவு கூர்வது மட்டுமின்றி அவரது ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்து தமிழின் பழமையை மட்டுமின்றி இன்றைய வாழ்வுப் பயனையும் நினைந்து தொடர்வோமாக. இன்றைய தலைமுறைக் குழந்தைகள் அவரது பணிகளால் தமிழ்ப்பற்று வளர்க்கட்டும். தமிழ்த்தாத்தா புகழ் தமிழுள்ள அளவும் நிலைக்கட்டும்
பொதிய மலைப் பிறந்தமொழி

வாழ்வறியும் காலமெலாம் புலவோர் வாயில்

துதியறிவாய், அவர் நெஞ்சின் வாழ்த்தறிவாய்,

இறப்பின்றித் துலங்கு வாயே!” - பாரதி
( இன்று ஏப்ரல்-28 .வே.சாமிநாதையர் அவர்களின் நினைவுநாள்)
--------------------------